Yerba Mate

Nazwa Yerba Mate w opinii wielu badaczy analizujących pochodzenie naparu została nadana przez jezuitów. Otrzymano ją z połączenia łacińskich wyrazów - herba, co znaczy zioło oraz Mati, czyli tykwa. Tykwa pożytkowana jest do parzenia zioła. Indiańska nazwa tego naparu to caa. Od zawsze Yerba Mate nie ma typowej nazwy przygotowanej przez Polaków, jaka byłaby często używana, jednak sporo Polaków kojarzy nazwę Yerba Mate i takiej właśnie używa na określanie tego wyrobu. Yerba Mate swoją popularność już w XVII wieku, gdy namiejsca dorzecza rozpowszechnionej rzeki Parany przybyli Jezuici. Misjonarze Jezuiccy widzieli mieszkańców i stwierdzili, że ich ulubiona używką są zielone liście krzewu, które rosną tam niemal na każdym metrze, a nazwano go w późniejszym czasie ostrokrzewem paragwajskim. Misjonarze zauważyli także że korzystny wpływ na organizm ma użycie tych krzewów - zmniejszało głód oraz łagodziło zmęczenie. W co niektórych sytuacjach zauważalne było także jaśniejsze myślenie. Napar Yerba Mate rozpowszechniony został m. in. na rejonach Europy, zwanej Starym Kontynentem. Dokonali tego Jezuici, którzy chcieli „reklamować” Yerba Mate Właściwości jako opcję zastępczą dla herbaty, która sprowadzana była z Azji. To właśnie za sprawą uprawiania krzewów niezbędny w przygotowaniu Yerba Mate zakon Jezuitów kapitalnie działał finansowo i przez cały czas potęgującej się popularności Yerba Mate nie mieli prawa oni skarżyć się na brak produktów do przetrwania. Było to najważniejsze źródło ich materialnej egzystencji.